โรงงานยางพาราสามพันล้าน!!!!
posted on 27 Jun 2008 10:28 by l3itch52
ย้ายที่นั่งแล้วอัพบล๊อคไม่มีความสุขสุดๆ ,, หันหลังให้กะประชาชี
ใครเดินไปเดินมา รู้โม้ดดดดดดดดดดด ว่าตูไม่ได้ทำงาน T^T
เมื่อเช้า ,, พี่เค้าก็เดินมา "...อีนี่พันทิปอีกละ!" 
หอยหลอด
อ่ะ,, หัวข้อของเราในวันนี้ คือ "โรงงานยางพาราสามพันล้าน!!!!"
แหม ไม่ตื่นเต้นเลยเหรอ เต้นหน่อยดิ่
(-*- โรงงาน? ยางพารา? สามพันล้าน? น่าตื่นเต้นตรงไหนวะ ไม่ใช่งานเซลส์zaraนะด๋อย)
หอยกะทะ!
โอเค โรงงานยางพาราสามพันล้าน ที่ว่า ก็คือ บริษัทผลิตยางพาราที่มีrevenue หรือยอดขายปีที่แล้วมาสามพันล้านบาทไทย (อ่ะ ... เยอะนะเห้ย) ซึ่งเมื่อพิจารณาดูแล้ว
... ยอดขาย ผ่าน (เกินขั้นต่ำของฝ่าย ~ ราวๆ หกร้อยล้าน ,, แต่ถ้าเกิน 1,500 ล้าน จะชอบมากกก)
... อุตสาหกรรม ผ่าน (พวกอุตสาหกรรม top ten ของประเทศ มีการทำธุรกรรมระหว่างประเทศเยอะๆ ชอบมากกกกกกกก แบบ อิเล็คทรอนิกส์ ยาง น้ำตาล กุ้งแช่แข็ง ชอบฮ่ะ พวก textile เสื้อผ่ง เสื้อผ้า 
ไม่ค่อยอยากเสียแรงจีบ)
... งบการเงิน ผ่าน (สภาพคล่องสูง days on hand น้อย ฯลฯ อารายงี้ ตูชอบบบบบบบบบ)
... ผู้ถือหุ้น ผ่าน (ไม่ติดแบล๊คลิสต์ นิสัยไม่เลวร้าย เจ้านายไม่เหม็นขี้หน้า)
สรุปว่า อ่านไปอ่านมา เป็นบริษัทเนื้อคู่ของแบงค์เลยทีเดียว น่ารัก น่าจีบ น่าทำความรู้จัก น่าเอาเงินไปให้กู้ น่าเอาอนุพันธ์ไปขาย ลัลล้า ~ ก็เตรียมข้อมูลทันที ว่า เจ้านายค๊าาาา ไปจีบบอสัดนี้กันคร่า
เจ้านายมองงบการเงินแล้ว พยักหน้าหงึกๆ อืมมมมม ก็โอเคนะ (โอเคสิคะ margin หนาขนาดนี้) แล้วก็ถึงวินาทีตัดสินใจ ,, ทำไมทำ ,, โทร.ไม่โทร ,, จีบไม่จีบ
"ไม่ทำนะคุณ"
ห๊าาาาาาาา
ทำไมคะ ทำไม
(อันนี้ แผดเสียงถามในใจ ,, แต่เจ้านายคงเห็นหน้าตางงงวยสุดๆ)
วิสัชนา : โรงงานอยู่ยะลา น่ะคุณ เดี๋ยวแม่งเกิดเผาโรงงานขึ้นมา เซ็งเป็ดเฮอะ
โหวววววววววว ,, ตูหล่ะรู้สึกเกลียดมันขึ้นมาทันทีทันใด บรรดาโจรประเสริฐพวกนี้ (ตูประชดนะ ..เข้าใจใช่ป่ะ) โบนัสของช้านนนน เงินเดือนของช้านนนนน
หอยหลอด เห็ดสด กบผักพริกไทยดำ มากๆ
นี่ขนาดทางออฟฟิศมีความเชื่อมั่นว่า เสถียรภาพของการเมืองไทย เป็นเรื่องที่ไม่ คอขาดบาดตาย เพราะถึงมันจะทะเลาะกัน และมันไม่มีปัญญาออกนโยบายดีๆ .... ( วุ้ย ภูมิใจมากค่ะ รัฐบาลไทย) แต่มันก็คงไม่มีทางออกนโยบายที่ทำให้เศรษฐกิจแย่ไปกว่านี้แล้ว ( ยินดีด้วยนะคะ คุณมิ่ง คุณหมอ คุณม๊อบ คุณหมัก คุณมาร์ค )
ฉะนั้น เวลาไปคุยกะลูกค้า(ของลูกค้า) ก็ต้องพยายามสื่อสารให้เค้าเข้าใจว่า ม๊อบเนี่ย เรื่องปกติคร่า 
ยังส่งของได้ ไม่กระทบคร่า 
ในใจนี่ร่ำๆว่าจะต้องจัดทัวร์ 9ม๊อบพาลูกค้า(ของลูกค้า)ไปเยี่ยมชม ให้รู้ว่า มันไม่มี(ปัญญาทำ)อะไร จริงจริ๊งงงงงง
แต่เรื่องที่ออฟฟิศกลัวมาก คือ เรื่องสถานการณ์ภาคใต้ จากที่เคยมีนโยบายหาลูกค้าใหญ่ๆ (แบบ เกินพันห้าร้อยล้าน) ในต่างจังหวัด ตอนนี้ก็เริ่มปิดบัญชีที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้แล้ว เพราะเราก็ไม่อยากเสี่ยงชีวิตไปดูโรงงาน พร้อมกับเยี่ยมชม กับระเบิด และ อะไรก็ตาม เพราะแม้จะมีเจ้าหน้าที่ นายร้อย นายพัน นายจ่า หล่อๆ ล่ำๆ (ซึ่งส่วนมากมีลูกมีเมียหมดแล้ว) มาดูแลให้ก็ตามที
ซึ่งเอาเข้าจริงๆเราว่าเป็นเรื่องที่น่าเสียดายมวากๆ รู้ไหมคะว่าอุตสาหกรรมยางพาราเนี่ย ปีนึงๆ generate รายได้ให้กะประเทศเยอะแยะตาแป๊ะไก่ขนาดไหน สามารถที่จะใช้เครื่องมือประกันความเสี่ยงได้หลากหลาย เรียกว่าเป็นอุตสาหกรรมดาวรุ่งเลยหล่ะ ^^
เสียดาย เสียดาย เสียดาย เหมือนเจอผู้ชายหล่อล่ำ งานดี เงินดี แต่มีแม่โรคจิตเกาะหลังหน่ะ
ใช่ค่ะ โจรใต้ ,, ตูว่ามรุงมรุง เป็น หน้าตัวเมีย ค่ะ
เอาโบนัสกุคืนมาน๊าาาาาาาาาา~~~
(พรุ่งนี้ต่อด้วยเรื่องไปเยี่ยมชมโรงงานซากอ้อย~ฮี้ว)